«

»

jul 01

NAH, een breuk en een nieuw begin

breuk

Een breuk en een nieuw begin.

Ik  biedt met passie coaching en bemiddeling bij vraagstukken uit het leven van mensen met een ziekte of letsel na ongeval. Bijvoorbeeld Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH).

Vandaag aandacht voor het onbegrip in privé-  en werksituatie voor onzichtbare maar onuitwisbare beperkingen.
->  Je ziet er hetzelfde uit. Je kan gewoon lopen, fietsen, je armen gebruiken, spreken. Dit wil niet zeggen dat er niets aan de hand is. Die onzichtbare beperkingen kunnen vaak moeilijker zijn om mee te leven dan met een zichtbaar geamputeerd been.
-> Je leeft. Het lijkt fantastisch dat je er nog bent. Echter de vele problemen die er zijn, kunnen aanleiding zijn voor jou en je partner, om helemaal niet zo’n positieve kijk te hebben op de situatie.
– > Interesse De gesprekken in een groep zijn voor jou  vaak erg vermoeiend om te volgen. Over en weer wisselen je vrienden elkaar af in hun gesprekken. Je  zit er tussen en wil best meepraten maar wordt afgeleid door de andere gesprekken die in dezelfde kamer plaatsvinden. Wanneer je aan een gesprek deelneemt, kost het je meer tijd het besprokene te verwerken. Daarna kost het tijd om te bedenken wat je bijdrage aan het gesprek zal zijn. Wanneer je  eindelijk de woorden heb gevonden, zit het gesprek al lang en breed op een ander onderwerp en doet mijn bijdrage er niet meer toe. Daarom lijkt het vaak alsof ik niet geïnteresseerd ben.
-> Dom. Het komt voor dat een intelligentietest die na het Niet Aangeboren Hersenletsel is afgenomen, een lagere score geeft dan daarvoor. Dat wil niet zeggen dat je ineens minder intelligent of zelfs dom bent.

-> Je bent partner van iemand met NAH. Beperkt ziekte-inzicht maakt dat je partner zich groter en beter voordoet dan zij in werkelijkheid is. Verborgen beperkingen kunnen lastige consequenties hebben als beperkt ziekte-inzicht een rol speelt en de persoon waarmee je leeft zichzelf overvraagt. Zelfoverschatting speelt hierin mogelijk ook een rol.

Herken je je in bovenstaande?

Omstanders hebben niet in de gaten hoe invaliderend de onzichtbare beperkingen kunnen zijn. Het klimaat in een revalidatiecentrum is anders dan thuis. Er is de nodige regelmaat, waardoor veel activiteiten als vanzelf op hun plek vallen. Thuis komen er veel meer prikkels op je af, met alle gevolgen van dien. De regelmaat valt min of meer weg. Die regelmaat is een houvast voor de dagelijkse planning. In een werk of thuissituatie komen er nog eens extra prikkels bij. Hier is maatwerk nodig om te bepalen wat de mogelijkheden zijn voor een gezins- leven en de overige rollen in je leven. Het merendeel van de mensen met NAH met onzichtbare beperkingen komt uiteindelijk thuis te zitten zonder werk. Dit is niet altijd noodzakelijk.

Compensatiestrategieën
Tijdens de revalidatie worden strategieën aangeleerd. Lang na de revalidatie kunnen nieuwe beperkingen op de voorgrond treden. Voor jou betekent het dat revalidatie, of dat nu in een revalidatiecentrum is of thuis, een leven lang voortduurt

Voor meer inhoudelijke informatie kun je ook eens kijken op www.hersenstichting.nl
Ik kan je coachen in dit proces. Het doel is om uiteindelijk zelf een plan te maken met de benodigde steunstructuur.
Kenmerken hiervan zijn:
– kortdurend coachen
– een actieve opstelling, van coach en cliënt/steunstructuur
– helder en concreet
– meer gericht op doen dan op praten.
Na mijn coaching kun je zelf verder met je plan.

Neem vrijblijvend contact op voor een kennismakingsgesprek. Ik heb een ruime ervaring met Niet Aangeboren Hersenletsel en de invloed op de diverse levensgebieden. Ik ken de sociale kaart goed.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>